گزارش جلسه دوم کارگاه ” آشنایی با اصطلاحات پر کاربرد حقوقی در کسب و کار”

0 1

به یاری ایزد منان جلسه دوم کارگاه “آشنایی با اصطلاحات پر کاربرد حقوقی در کسب وکار” چهارشنبه بیست و چهارم خرداد ماه برگزار شد.

در این گزارش قصد داریم مروری کلی بر مطالب و حاشیه‌های این جلسه داشته باشیم.

سرفصل های مطرح شده در این جلسه:

Picture1

check_mark-2قول

 

check_mark-2تعریف عقد=قرارداد=معامله

  • مستفاد از ماده ۱۸۳ قانون مدنی، عقد عبارت است از “عقد عبارت از این که یک یا چند نفر در مقابل یک یا چند نفر دیگر تعهد بر امری نمایند و مورد قبول آن ها باشد”.پس عقد باید دو صفت را داشته باشد:-در اثر توافق دو یا چند نفر به وجود آید.در عالم حقوق عملی که با اراده یک نفر واقع بشه را عقد نمی تونیم بگیم.-منظور از آن ایجاد تعهد باشد.یعنی با هم توافق کنند یک چیز جدید را ایجاد کنند.گاه افراد باهم توافق می کنند ، توافقات قبلی یا اختلافات قبلی را حل و فصل کنند این را نمی شود به معنای عقد در نظر گرفت.Picture2

check_mark-2اصل آزادی قراردادها یا حاکمیت اراده

  • ماده ۱۰ قانون مدنی ” قراردادهای خصوصی نسبت به کسانی که آن ها را منعقد نمده اند، در صورتی که مخالف صریح قانون نباشد، نافذ است.

check_mark-2اصل نسبی بودن قراردادها

قرادادها نسبت به کسانی که آن ها را منعقد کرده اند نافذ است( دارای اعتبار است-)یعنی همه آثار قرارداد اعم از حق و تکلیف فقط نسبت به طرفین قرارداد حاکم است. هیچ قراردادی نمی تواند نسبت به اشخاص ثالث نفع یا ضرری داشته باشد.( منظور از ثالث ، اشخاصی هستند که در انعقاد قراداد مشارکت نداشته باشند.-همون سوم شخص)البته این اصل چند استثناء دارد

check_mark-2قانون مدنی ایران در دو بخش به موضوع قراردادها می پردازه

  • ۱-بخش اول-  قواعد عمومی قراردادها – یعنی اصولی که باید در تمام قراردادها صرف نظر از نوع قرارداد باید رعایت شود –ایجاد قرارداد-شرایط قرارداد و یا انحلال یک قرارداد
  • ۲-بخش دوم – انواع قراردادها  –با در نظر گرفتن نوع خاص قرارداد ، به شرایط و آثار و احکام قراردادها خواهد پرداخت- قرارداد اجاره -قرارداد بیع( فروش)-قرارداد رهن –وکالت-شرکت-که در قانون تحت عنوان عقود معین از آنها در حقوق صحبت می شود.

check_mark-2 شرایط صحت یک قرارداد :

به موجب ماده ۱۹۰ قانون مدنی ” برای صحت هر معامله ای شرایط ذیل اساسی است: قصد و رضای طرفین-اهلیت طرفیت-موضوع معین که موردمعامله باشد-مشروعیت جهت معامله.” در اثر فقدان این شرایط عقد ممکن است باطل یا غیر نافذ باشد

Picture3

 check_mark-2طرفین قرارداد

طرفین قرارداد= حداقل دونفر یعنی یک یا چند نفر در مقابل یک یا چند نفر

۱-شخص حقیقی۲-شخص حقوقی

 

 

check_mark-2موضوع قرارداد

  • برای اینکه معامله ای درست باشد مورد معامله یا موضوع معامله باید :
  • هنگام معامله موجود باشد یا شرایط موجود بودن آن در آینده قابل تصور و قابل پیش بینی باشد.
  • قابل نقل و انتقال باشد –مال وقفی قابل نقل وانتقال نیست، جز در مورد استثناء-خرید و فروش اسلحه و موارد مخدر ممنون است.
  • مورد معامله بایدمعلوم و معین باشد-مگر در مواردی که اطلاعات کم در مورد موضوع معامله کافی باشد و نیاز به توصیف شرایط و اوصاف بیشتر نباشد.
  • تسلیم مورد معامله مقدور باشد.
  • مورد معامله باید در مالکیت طرف معامله باشد یا اختیار واگذاری آن را داشته باشد.

و…

“به زودی فایل ویدیویی این جلسه روی سایت قرار خواهد گرفت”

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.